mAn iSt mUt

                  เริ่มลดฟามอ้วนมาได้อาทิดเนิงแร้ว  ตอนเน้ม่ะค่อยปวดเท่าไหร่  คงจา

เริ่มชิน  (มีคนเค้าว่ากุเนื้อด้านอ่า ^^)  น้ำหนักลดลงไปเกือบ 2 โลแระ  เหงแร้วค่อย

มีกาลังจัยทำต่อหน่อย  แต่กุเริ่มทนม่ายค่อยได้เนี่ย  คือเรื่อง  อาหาร  ช่วงเน้กินข้าวแค่

เมื้อละถ้วย   ส่วนกับข้าวก้อจาเปงสุกี้วิญญาณหมู  มีแต่ผักกะวุ้นเส้นแค่นั้น  แถมกุต้องกิน

ทุกวันด้วยจิ  (อย่างเบื่อเรย  แทบอ๊วกแร้วตอนเน้ -*-)  แต่ก้อช่วยได้แยะเหมือนกัน 

ม่ะว่ากินแยะแค่ไหน  น้ำหนักก้อม่ายขึ้นอ่า  เฮ้ออ...เมื่อไหร่กุจาเหลือแค่ 75 เหมือน

เมื่อก่องฟ่ะ - -"

                  มีอยู่เช้าวันนึง  กุตื่นไปวิ่งแต่เช้าเรย  (โดนแม่ปลุกให้ตื่นอ่า - -") กุเรย

แหกขี้ตาไปวิ่งแต่เช้า  วันนั้นในสวนที่กุไปวิ่งอ่า  เค้ามีถ่ายละครกัน  ถ้ากุจำม่ะผิดน่าจาเปง

เรื่องสองฝั่งโขง  รัยทำนองเน้  ที่ว่านางเอกสาวเปงคนลาวอ่า  คนมุงดูกันตรึมเรย  ตอนแรก

กุก้อม่ะรุหรอกว่าคัยมาถ่ายละคร  เพราะว่าพวกผู้ใหญ่(หัวงู)  แม่งไปยืนมุงกันเต็มไปหมดเรย

กุเรยม่ะเหงว่าคัยเปงคนแสดง  ยืนมุงยังม่ะพอ  เสือกมาพูดดีอีกนะ  ว่ารอเตรียมเข้าฉาก 

เม่งเอ้ย!!  ม่ะได้ดูหน้าตาตัวเองเอาเท่าไหร่เร้ยยยย   แต่กุก้อยอมรับนะ  ว่าพวกแม่งถึงแก่

แต่หุ่นยังล่ำอยู่เรย  กุยังหนุ่ม  แต่หุ่นสู้พวกแม่งม่ายได้  แต่มันก้อควรส่องกระจกมั่ง  เสือก

แหกปากซะดังลั่นเรย  ว่าจารอเข้าฉาก   แต่ก้อดีเหมียนกาน  ในช่วงที่พวกแม่งไปยืนดู  กุ

ก้อเรยได้ออกกำลังเต็มที่  เพราะว่าม่ายมีคัยมาแย่งกุใช้เครื่องอ่า  ฮี่ ๆ หลังจากกุเล่นได้เกือบ

สองชั่วโมง  กุก้อพอแระ  เตรียมตัววิ่งกลับบ้าน  (จิง ๆ แร้วกุเหนื่อยจาตายห่าอยู๋แร้วตะหาก -*-)

กุก้อได้เดินผ่านไปตรงที่เค้ากาลังแต่งหน้าดารากัน  โอ้!!  เหลือเชื่อจิง ๆ นางเอกน่ารักมาก ๆ

เรย  กุเรยยืนมองอยุ่แป๊บเนิง  เหงเค้ามองมาแร้วยิ้มให้  กุก้อเรยเดินกลับ  ม่ะกล้ายิ้มให้เค้า

หรอก  (กุเปงโรคขี้อายอ่า^^) อีกอย่าง  ม่ะอยากยืนตรงนั้นนาน ๆ  เด่วหาว่ากุคลั่งไคล้

ดาราเหมือนพวกหัวงู  อิอิ

                  ช่วงเน้กุก้อยังคงตั้งหน้าตั้งตาลดฟามอ้วนต่อไป  ม่ะใช่เพราะอยากหล่อหรือเท่

หรอกนะ  เพียงแต่ว่า  กุขี้เกียจเสียเงินซื้อเสื้อผ้าใหม่อ่า  เพราะว่าพ่อกะแม่กุซื้อมาให้หลายชุด

แต่เสือกอ้วนขึ้นอย่างรวดเร็วหลังจากปิดเทอม (ก้อกุม่ายมีรัยทำเท่าไหร่เน่หว่า  กินแร้วก้อนอน

ม่ะค่อยได้ใช้พลังงานเท่าไหร่ -*-)  แม่กุบอกว่า  ถ้าใส่เสื้อผ้าม่ายได้  ก้อจาให้ซื้อใหม่เอง

หมดเรย  กุม่ายอยากเสียเงินอ่า T-T  เรยจำเปงต้องลดให้ได้  คัยที่เข้ามาอ่านก้อให้กาลังจาย

กุหน่อยละกันน๊า ^^

 

***อ้อ!! เกือบลืมปาย  สงกรานต์ไปไหนกันบอกกุด้วยนะ  เผื่อกุไปด้วย  ยังม่ายมีที่เที่ยวเรยหวะ***

                  เน่ก้อเปงวันที่ 2 แร้ว  ที่กุเริ่มลดฟามอ้วน  จิง ๆ กุก้อม่ะได้อ้วนหรอกนะ

(ต้องเข้าข้างตัวเองไว้ก่อง ^^)  เพียงแค่กุใส่กางเกงลำบากขึ้นอ่า  เรยต้องลดเสียหน่อย

ตอนแรกก้อตั้งจัยว่าจาไปวิ่งเช้าและเย็น  เพราะว่ามีคนเค้าบอกว่า  วิ่งตอนเช้าอากาศดีกว่า

ตอนเย็นแยะมาก  แถมคนเยอะด้วย  น่าลำคาน  แต่กุก้อม่ะได้ตื่นไปวิ่งหรอกตอนเช้าอ่า

เพราะกุก้อคิดว่า  อากาศตอนเช้าน่านอนมากกว่า ^^ 

                  สวนที่กุไปวิ่งนะ   อากาศดีจิง ๆ อ่า  คนแยะมากเรย  วันแรกที่กุไปวิ่งนะ

กุเหงผู้หญิงคนเนิงขยันวิ่งมาก ๆ เรย  กุก้อเรยวิ่งตามเค้าไป(ม่ะใช่เพราะเค้าสวยหรอกนะ

อย่าคิดมากเชียว-*-)  เม่งเอ้ย   วิ่งสู้เค้าม่ะได้ฟ่ะ  เหนื่อยแทบขาดจัย  แต่เค้าท่าทาง

สบาย ๆ อยู๋เรย  เฮ้ออ...กุอายจิง ๆ   แต่กุชอบนะ  ถึงช่วงเน้อากาศร้อน  แต่ในสวนที่ไป

อากาศดีมั๊ก ๆ เรย  ลมพัดเย็นสบายจิง ๆ  หลังจากวิ่งเสดกุก้อกลับบ้าน   ปวดขาไปหมด

เรยหวะ (หรือว่ากุแก่แร้วจิง ๆ - -")  พออาบน้ำเสดแร้ว  รุสึกหิวสุด ๆ เรย  อยากกินไปซะ

ทุกอย่าง  แต่กำจิง ๆ แม่จำกัดอาหารตลอดเรยช่วงเน้  ให้กุกินแต่ผัก  วุ้นเส้น  เฮ้ออ....

แม่กัวกุเปงเบาหวานมั้ง  เพราะว่ากุเริ่มอ้วนขึ้นเรื่อย ๆ ซึ่งจิง ๆ แร้ว อย่างที่กุบอก  กุม่ะได้

อ้วน  กุแค่ลงพุงนิดหน่อย  เค้าเรียกว่า "หุ่นมีอันจากินอ่า"  แต่เอาเหอะ  ไหน ๆ ช่วงเน้

กุก้อม่ายมีรัยทำอยุ่แร้ว  ออกไปวิ่งมั่งก้อดีเหมียนกาน หุหุ

                   เม่งเอ้ยยย....พอกุตื่นมาแร้วรุสึกปวดขามาก ๆ เรยหวะ  อาจเปงเพราะว่า

กุม่ะค่อยได้ออกกาลังกายแหง ๆ   ปวดไปหมดเรย   ช่วงเช้าที่กะว่าจาออกไปวิ่ง  กุเรยม่ะ

ได้ออกไป (จิง ๆ กุขี้เกียจตื่นด้วยแหระ -*-)  ขาปวดไปหมดเรย  ช่วงบ่ายกุนั่งดูละครไป

ก้อคิดไป  ว่ากุจาไปวิ่งดีหรือป่าว  ไป ๆ มา ๆ กุก้อต้องออกไปวิ่ง  ไปซ้ำให้มันหายปวดอ่า

พอกุเริมวิ่งเนี่ย  อาการปวดขามันก้อเริ่มปวดเหมียนกาน  กุเรยฝืนวิ่ง   แต่พอวิ่งไปซักพัก

ก้อค่อยหายปวดหน่อย  ตอนวิ่งก้อเหมือนเดิม  ม่ายมีอาราย  แต่พอกุกลับมาบ้านแร้วเท่านั้น

อาการปวดแม่งเพิ่มขึ้นอีกแย้ววว   คราวนี้ปวดไปทั้งตัวเรยหวะ  เม่ง!!  กุละเซง

                    วันนี้กุเพ้อเจ้อมามากพอแร้ว   เอาไว้คราวหน้ากุจามาบ่นให้ฟังใหม่ก้อแร้ว

กันนะ 

 

*** ช่วงเน้โชคดีจัง  มองอารัยก้อสดใส  ตั้งแต่ได้รุจักกะสาวคนเนิง  เค้าเพิ่งจบป.โทจากม.ขอนแก่นอ่า  อิอิ ***

เฮ้อออ.....ในที่สุดมันก้อวนมาอีกแระ    มันเปงสัญญาณ

บอกถึงความแก่ขึ้นอีก 1 ปี ของกู  น่าแปลกนะ  ตอนเด็ก ๆ

ทามัยกุดีจัยกะวันเกิด  ถึงจาม่ะมีคัยให้ของขวัญหรือคำอวยพร

คงเปงเพราะว่ากุอยากโต  อยากเปงอิสระมั้ง  แต่ตอนเน้เดะ-*-

ม่ะอยากแก่เรย  แร้วเน่กะไว้ว่าตื่นเช้ามาจาทำบุญซะหน่อย  แม่ง

เสือกตื่นตั้ง 10 โมง  พอดีพระเข้าวัดเตรียมฉันมื้อเพลกันหมดแร้ว

ตอนเน้ม่ะมีรัยจาพูด  เอาแค่เน้ก่องละกัน  (กุจำม่ะได้ว่าม่ะได้เข้า

นานเท่าไหร่แร้ว)  เรยพูดม่ะค่อยออก