| chaiwat's profilemAn iSt mUtPhotosBlog |  Tools  Help |
|
July 09 หมดสนุกแร้วตื่นมาด้วยความสดใส พร้อมกะความตั้งจัยเต็มที่เรย เพราะว่า วันเน้จามีคนมาช่วยติว ทามัยต้องให้คนมาช่วยติวอ่ะหรอ ? แน่นอนว่า กุเรียนม่ะค่อยรุเรื่อง + ต้องทำกิจกรรมอีกด้วยอ่า แต่ ในที่สุดก้อหมดงานรับน้องไปแร้ว แต่มีสิ่งที่น่ากัวกาลังเข้ามา แน่นอนที่สุดเรย การสอบ (กุม่ะอยากได้ยินคำเน้เร้ยยยย...) ตอนรับน้องก้อเหนื่อยมากมาย พอหมดงานแร้วนึกว่าจาสบาย ต้องอ่านหนังสืออีกแยะเรยอ่า -*- วัน ๆ เข้าไปเรียนในห้อง ม่ะ่ค่อยจามีรัยเข้าสมองซักเท่าไหร่เรย โปรเจคก้อทิ่มเข้ามาอีก โชคดีของกุหน่อย ที่มีคนมาติวให้ แต่แม่งเอ้ย ขนาดมีคนเก่ง มาติวให้นะเนี่ย สมองกุเหมือนมันม่ะค่อยยอมทำงานเรยหวะ วันเน้ไปติวกันที่บ้านไออู๋ ไปกันประมาณ 6 ชีวิต มีกุ กรีน มุก ฟารีส พิก (เอ....แร้วไอพิกมันมางัยหว่า) + ไออุ๋เจ้าของบ้านอีก นั่งติวกันในบรรยากาศที่น่านอนมั๊ก ๆ เรย แม่งเปิดแอร์ซะเย็นเจี๊ยบ แร้วอย่างที่รุ ๆ กันว่า บ้านอู๋ของกินเพียบ อยากนอนสุด ๆ ยิ่งพอ ติวไปได้ซักพักนะ ยิ่งอยากนอนเรย (ก้อมันม่ะค่อยจารุเรื่องเน่หว่า ) ติวตั้งแต่ 11.30 - 13.30 เชี้ยเอ้ย ชีสแรกยังม่ะจบเรยอ่า พอติวไป ได้อีกซักพักเนิง ก้อเรยไปพักกินข้าวกัน คุยไปคุยมาตกลงว่าจาไปกินข้าวที่ตลาดมีน ก้อเรยเอารถกุไป พอยูเทินใต้สะพานแร้ว กุม่ะรุจาไปทางไหนเรยให้อู๋เปงคนบอกทาง มันบอกให้เลี้ยวซ้าย ตรงที่รถเลี้ยวเข้าซอยพอดี กุก้อตามนั้นเรย ยิ่งปวด ๆ หัวอยุ่ เรยเลี้ยวแบบม่ะคิดมาก เชี้ยเอ้ย แม่งเลี้ยงเข้าผิด อีก กลายเปงว่า ต้องวนเข้าไปข้างในตลาดจัตจักร (ใช่ป่าวว๊ะ ) แต่เผอิญว่า มันทะลุไปได้ เรยขับเข้าไปเรื่อย ๆ จังหวะเน้แหระ ไอมุกพูดเรื่องคอมมันขึ้นมาเกี่ยวกับการ format แน่นอนมาก กุ ก้อเรยผสมโรงคุยด้วยเรย คุยโดยม่ะสนจัยเส้นทาง เยีี่ยมมาก กุเลี้ยวผิดทางอีกแร้ว กลายเปงว่า เส้นทางกุเหมือนเลข 0 อ่า -*- วนกลับออกมาทางเดิม ( แร้วกุเข้าไปทำเชี้ยรัยเนี่ย ) กว่าจาถึง ที่กินข้าวได้ ร่วมครึ่งชั่วโมง เสียเวลาติวจิง ๆ พอถึงแร้ว ก้อหาร้าน กินข้าว ตัวกุอยากแดกก๋วยเตี๋ยว เรยชวนอู๋แดกร้านเย็นตาโฟ โอ้โห!! แม่งอร่อยเหลือแดกเรย น้ำซุปแม่ง อย่างกะน้ำล้างตีน เข็ดเรยกุ แดกไปชามเดียวเลิก (รุงี้แดกข้าวบ้านไออู๋ก้อดี ม่ะต้องเปลืองเงิน) เสดแร้วก้อกลับไปติวต่อ ยันทุ่มเนิง ปวดหัวสุด ๆ เรยหวะ กุเรยคิด ในจัย (แบบเข้าข้างตัวเอง ) ว่าเปงเพราะผมกุยาวไปแน่เรย เลือดไป เลี้ยงสมองม่ะพอ พอเลิกติว กุเรยไปส่งกรีน พร้อมกะตัดผมให้สั้น ๆ ไปเรย พอไปถึงร้านตัดผม ประมาณ 2 ทุ่มกว่า ๆ เหลือช่างแค่ตาแก่ ดูท่าทางขี้เมาหวะ (กุม่ะอยากตัดกะแม่งเร้ย) แม่งเรียกกุไป กุม่ะอยาก เสียเวลา เรยไปตัด แม่งถามกุว่า เอาแบบไหน กุก้อบอกแค่ว่า เอาสั้น ๆ หน่อย แม่งให้กุสั้นดีจิง ๆ แม่งเอาน้ำฉีดหัวกุเปียกเสดแร้ว มันหวีผมหน้า กุลงมาหมดเรย ทันใดนั้น แม่งตัดผมหน้ากุหมดเรย สาด โคตรสั้นเรยอ่า พูดม่ะออกเรย เรยปล่อยแม่งตัดเรย กุม่ะมองกระจกเรย จนกระทั่งแม่งตัด เสด เฮ้อออ..........กุอยากร้องไห้อ่าแม่งสั้นเชี้ย ๆ เรย กลับมาถึงบ้านแม่ ชมว่าอุบาทอีก -"- กุละเซงเรย ((อ้อ จิง ๆ แร้ววันเน้ไอสองมันบอกว่าจามาติวด้วยอ่า แต่มันม่ะยอมมา สงสัยว่า งานเน้มีตั้งกระบังแน่ ๆ เรยหวะ อิอิ))
June 18 Freshy timesตั้งแต่รับน้องวันแรก มันเปงวันที่รุ่นพี่ต้องกระตือรือร้นสุด ๆ เหมือนว่าชีวิตเน้กุต้องทำงานตลอดม่ะมีหยุดเรยหวะ - -" ตั้งแต่วันที่14 มา ก้อต้องเหนื่อยกันแต่เช้า พาน้องไปซื้อ หนังสือ พาน้องไปห้องเรียน (ได้ข่าวว่าเสือกพาน้องไปผิด ที่อีก - -" ) ดีจิง ๆ เรย กว่าจาได้ขึ้นห้องเรียนเรยยาวเรย โดนอ.บ่นอีกตะหาก แต่พอตอนเย็นก้อมีการรับน้อง ตอน ทำรุสึกตื่นเต้นเปงบ้าเรยหวะ (ได้ข่าวว่ากุยืนอยุ่หลังต้นไม้นี่หว่า) ได้ดูเพื่อน ๆ สันทนาการทำงานกันอย่างเต็มที่ ทำให้รุสึกได้เรย ว่าพวกเราแม่งแน่นอนมาก จัยเต็มร้อยกันดีจิง ๆ ม่ะว่าจาเปง ตำแหน่งไหน ก้อเข้ามาช่วยกันหมด ( หรือว่าจิง ๆ มันอยาก อยุ่ใกล้น้องสาว ๆ ว๊ะ -*- ถ้าใช่จาได้ซ่อมถนัด ๆ หน่อย ^^)
ตอนรับน้องของเราก้อดีอยู่หร๊อก แต่พอรับน้องสโมเนี่ย มีแต่ น้อง ๆ มาบ่น ว่าม่ะหนุกเรย สู้ของเราม่ะได้ กุก้อว่าแร้ว ม่ะน่า ให้สต๊าฟของเราแยกเรย ม่ะเปง IST ก้อม่ะค่อยมันส์หร๊อก หลังจากวันนั้นก้อมีการรับร่วมของทุกชั้นปี นำโดยปี 3 (ปี 3แม่ง เก่งดีหวะ วิ่งแม่งรอบหนามบอลเรย ) สนุกได้ม่ะเท่าไหร่ แม่งเอ้ย ต้องไปส่งน้อง ๆ กลับกันและ แม่งม่ะน่าเปลี่ยนคาบเรียนอิ้งเรย ม่ะงั้นนะ คงสอนอารัยน้องได้อีกแยะ ยิ่งตอนเน้คณะอื่น เค้าแข่งขันกะเราเต็มที่ด้วยดิ (อยากได้ถ้วยเชียร์ + ถ้วยกีฬาหวะ) พอส่งน้องเสดก้อมาประชุมต่ออีกหน่อย ก่าจาได้กลับบ้าน เหนื่อย ชิฟ หิวข้าวจนตาลายเรยกุ กลับมาต้องมานั่งคิดอีกว่าจาทำงัยต่อ (ตกลงกุคิดมากไปเองป่าวว๊า) wonder หมดเกือบ 2 สองต่อวัน ดีนะปอดกุแข็งแรง ^^
เฮ้ออ....เกือบจาหมดช่วงเวลารับน้องแร้ว ยังสอนรัยน้องม่ะได้มากเรย คณะอื่นเค้าสอนน้องไปหลายอย่างแร้ว กุม่ะอยากให้น้องเราแพ้เค้าหวะ มันเหมือนตัวกุเองแพ้ด้วยเรย (เลือด IST ว้อย) แต่กุก้อไปทำหน้าเข้ม มากม่ะได้อีก เด่วน้องจายิ่งเกลียดกุหนักเรย เซงจิง ๆ รับน้องในวันต่อ ๆ ไปม่ะรุจาเปงงัยมั่ง งัยก้อขอกาลังจัยจากทุก ๆ คนด้วยน๊า....ขอให้ทำ ให้ออกมาสามเหรดด้วยเต๊อะ
(จนป่าเน้แร้ว กุยังม่ะเหงหน้าน้องรหัสกุเรยหวะ หรือว่าม่ะอยากให้กุ เปงพี่รหัสว๊ะ )
June 08 เหนื่อยสุด ๆเปิดเทอมมาได้ซักพักแร้วอ่า แต่รุสึกเหมือนว่ายังม่ะได้เรียนเรย
แม่งม่ะมีรัยเข้าหัวเรยหวะ -*- รุสึกว่างานมันรัดตัวดีจิง ๆ ทั้งเรียน
ทั้งซ้อมรับน้อง ตอนกุบวชนะ สบายสุด ๆ แต่ตอนเน้แม่งเหนื่อย
มากมายเรย (กุม่ะน่าเอาไอแบงก์ออกเรยหวะ ) เรยต้องรับกรรม
ต่อไป T-T
เรียนอิ้งก้อโอดีนะ แต่แม่งให้ลุกขึ้นตลอดเรย เท่าที่จำได้ กุไป
เขาวงพระจันมาอ่า อยุ่จังหวัดลพบุรี แม่งปวดขาชิฟ กุว่าแร้ว
ยังแปลก ๆ จัยอยู่ว่าชวนเพื่อนที่บ้านมันอยุ่ที่นั่นไป แร้วมันม่ะยอม
ไป กุได้รุคำตอบเมื่อตอนกุอยู่บันไดขั้นที่พันกว่า ๆ (แม่งเลว -*-)
วันนั้นออกเดินทางกัน 8 ชีวิต ก่องเดินทางก้อเหมือนเดิม คือกุตื่น
สาย เฮ้ออ...เสือกบ้านไกลด้วยนะ รีบอาบน้ำแบบม่ะคิดชีวิตเรย
พอออกมารอรถ ก้อได้ดั่งจัยดีจิง ๆ รถตู้สุขา 2 ทุกคนแม่งวิ่งเลน
ขวาเรย (เชี้ยเอ้ย...แน่จิงมึงขับแบบเน้ตลอดเรยนะ -*-) ในที่สุด
กุต้องเรียก taxi ไปจนได้ เงินก้อเหลือน้อย ๆ อยุ่ แต่ในที่สุดกุก้อ
มาทันตามเวลาจนได้ เค้านัดกัน 8 โมงเช้า ก้อนั่งรอจนมาครบแร้ว
ก้อออกเดินทาง ตอนเดินทางได้แวะไปกินกันที่ seven แน่นอนว่า
กินกันจุมาก เพราะว่าข้าวเช้าม่ะได้กินกันมาเรย กินเสดแร้วก้อเดิน
ทางต่อ จนใกล้ถึงที่หมาย ตอนเน้แหระ แทบช็อคเรย เหงวิวสวย
งามมาก เขาสูงจนม่ะอยากจาคิดเรยว่ามันจาใช่ (แต่ในที่สุดก้อใช่)
ช็อคเรยเดะ แม่งสูงชิฟ !! แต่พอมาถึงที่แร้วก้อเลี่ยงม่ะได้ จำจัย
ต้องเดินขึ้นไป ก่อนขึ้นมีลุงเค้าเตือนมาแร้วนะว่า " ไอหนู ซื้อน้ำป่าว
ข้างบนม่ะมีขายนะ " ม่ะมีคัยฟังซักคน 8 ชีวิตเรยเดินขึ้นไปพร้อมกับ
น้ำอีกประมาณครึ่งขวด
ตอนขึ้นไปแรก ๆ ม่ะมีรัยหรอก สบาย ๆ กันทุกคน ยิ้มแบบสดใส
แต่หลังจากเดินขึ้นไปได้ประมาณ 20 นาที ทุกคนเริ่มยิ้มแห้ง ๆ แร้ว
จากบันได้ประมาณ 3,790 ขั้น (กุม่ะได้นับหรอก ม่ะไหวจานับอ่า )
สุด ๆ เรย มันได้ความรุสึกมากเรยอ่า แบบว่า โดนบังคับให้พยายาม
อ่า น้ำเริ่มม่ะเพียงพอต่อความต้องการของสมาชิกซะแร้ว จามีแค่ 3
คนเท่านั้นอ่าที่ฟิตสุด ๆ เปงกองหน้าขึ้นไป ( แตง ก๊อล์ฟ ต้อ ) เหลือ
กุ จิ๊บ ต้น ปาล์ม บูม เดินรั้งท้าย แน่นอนว่า การเดินทางครั้งเน้เรามี
บุคคลทุกประเภทมาทดสอบ ตั้งแต่ ตัวเล็ก ตัวใหญ่ อ้วน ผอม ผู้หญิง
แร้วก้อกุ (ซึ่งจัดอยู่ในประเภทคนแก่ แข้งขาม่ะดีอ่า) หลังจากกองหน้า
สามคนขึ้นไปแร้ว ก้อเหลืออยู่ 5 ชีวิต และแร้ว น้ำก้อหมด เดินไปจน
ถึงจุดพัก ก้อนั่งพักกัน ถึงตรงนี้แร้ว บูมขอบายไปก่อง ทำให้เหลืออีก
4 ชีวิตที่ต้องดิ้นรนขึ้นไป (หิวน้ำสุด ๆ กุนึกถึงคำพูดของลุงหน้าเขาเรย )
พวกเราสี่คนก้อเดิน ๆ หยุด ๆ ไปเรื่อย ๆจนในที่สุด กุก้อถึง หลังจากที่
ถึงข้างบนแร้ว สิ่งแรกที่ทุกคนต้องการเรยคือ น้ำ นั่งกินน้ำกันบ้าคลั่งเรย
หลังจากกินน้ำเสดก้อไปนั่งพักตากอากาศกันอยู่สักครู่หนึ่ง (ในใจกุคิดเรย
อ่า ว่าตอนลงจาเปงงัยมั่ง) อากาศข้างบนดีมาก ลมพัดตลอดเวลาเรย
พอไหว้พระเรียบร้อย ก้อถึงเวลาอันโหดร้าย ตอนลงแม่งลำบากสุด ๆ เรย
เพราะว่าขาแต่ละคนมันสั่น ซึ่งมันสั่นเหมือนโทสับมือถือสั่นอ่า แบบนั้น
เสียวเดินม้วนเดียวถึงข้างล่างจิง ๆ พอลงมาถึงข้างล่างก้อไปบ้านแตงต่อ
นั่นแหระสวรรค์จิง ๆ เพราะว่าทุกคนหิวกันสุด ๆ (ได้ข่าวว่ากินกันม่ะยั้งเรย)
โดยเฉพาะจิ๊บ ได้ยินมาว่าจาลดความอ้วน กินเยอะกว่ากุอีก 555+
หลังจากนั้นก้อกลับบ้าน ถึงบ้านอยู่ประมาณ เกือบสี่ทุ่ม พอกุถึงบ้าน
ก้ออาบน้ำนอนด่วนเรย (เสือกลืมกินยาอีก)
รุ่งขึ้นเปงไปอย่างที่คิดคับขาเปงก้อนเรย เดินแทบม่ะได้อ่า
เดินทรมานอยู่ประมาณ 3 - 4 วัน เหนื่อยสุด ๆ เรย เข็ดคับ
ต่อไปมีรัยให้ช่วยม่ะต้องบอกเรยนะ อิอิ
May 23 ม่ะใช่เรื่องเรยเฮ้ออ....หลังเจอเรื่องฮา ๆ มาเยอะ ในวันถัดมาก้อเปงวันดีอีกแร้ว
วันอาทิด กุก้อต้องไปซิ้อของมาเตรียมสำหรับรับน้อง ทามัยต้องเปง
กุด้วยว๊ะ - -" ( อ่าว ก้อมึงเปงประธานเน่หว่า -*- ) แต่ถึงงัยกุก้อไป
ว่าแร้วกุก้อตื่นสายตามเดิม อาบน้ำเสดก้อรีบไปตลาดมีน เพื่อไปขึ้น
รถ ได้ข่าวมาว่า พวกเพื่อนมากันครบแร้ว (ซวยเรยกุ ) พอไปถึงก้อรีบ
ขึ้นรถไปจัตุจักร แม่งเอ้ย!! พอไปถึงฝนก้อตกอีก กุละเบื่อเรย ก้อเดิน
แบบม่ะค่อยมีจุดหมายเท่าไหร่ จนมาถึงตอนที่หม่องบอกว่าอยากได้
รองเท้า ตอนเน้แหระคับ ม่ะใช่เรื่องเรย เดิน ๆ ตามกันไป ดูไปดูมา
ทามัยไปอยุ่ในร้านขายแว่นได้ว๊ะเนี่ย (จำได้ว่าหม่องมันจาซื้อรองเท้าเน่หว่า )
ยืนอยู๋ซักพัก กลายเปงกุต้องซื้อแว่นไปเรย เริ่มต้นเสียเงินไปแร้ว 200
หลังจากนั้นก้อตัดสินจัยกันว่า จาใช้ริบบิ้นแทน เรยกลับมาที่ the mall
ด้วยความหิวโหย รีบไปจองตั๋วหนังสุดชีวิต คนแยะมากเรย ก้อเรยมีคน
หัวหมอออกไอเดียเจ๋ง ๆ มาว่า " โทจองตั๋วเรย จาได้ม่ะเสียเวลา " เนี่ยแหระคับ
เด็กไอที เรื่องแบบเน้ขอให้บอก ก้อจัดเรยคับ ตั๋ว 5 ใบ เสดแร้วด้วยความหิว
ก้อเรยไปหาของอร่อย ๆ กินกัน แน่นอนคับ อร่อยมาก กิน mk กัน 5 คน
หมดไปประมาณ 1000 บาท เฉลี่ยแร้วก้อคนละ 200 บาท (แต่กุเนี่ยหมด
ไปแร้ว 400 ก่า ๆ ) เมื่อกินเสดก้อขึ้นไปรับตั๋วตามเวลา พอรู้ราคาแร้วสะดุ้งคับ
บัตรใบละ 140 เอาแร้วงัยกุ เปง 500 ก่าแร้ว - -" เฮ้ออ...ตั้งแต่ซ้อมรับน้อง
กุหมดไปหลายพันแระ วันหยุดกุก้อต้องมาเสียเงินอีก -*- ปรากฎว่าหนังยังม่ะฉาย
เรยไปเดินตะวันนาอีกรอบก่อง เพราะว่าหม่องต้องไปซื้อรองเท้าให้ได้ ม่ะงั้น
จากลายเปงเดะแนว (แนวที่ตูดอ่า ) พอไปตะวันนา กุเรยไปซื้อน้ำหอมมาอีก
หมดไปอีก 100 นึง กระเป๋าแบนเรยอ่า ส่วนหม่องก้อไปเดินตามหารองเท้า
จิง ๆ แร้ว มีอยู่คู่นึง เหมาะกะหม่องมากเรย ใส่แร้วเกิดแน่ ๆ แต่เจ้าตัวดัน
ม่ะชอบอีก (มันก้อตัดสินจัยอารัยม่ะได้ซักที ) เรยกลับไปดูหนังก่อง
พอดูหนังจบกุก้อต้องเสียเงินอีกรอบ แม่บอกให้ซื้อของกลับไปฝาก
ถ้าม่ะซื้อเด่วม่ะได้เงินเพื่ม หมดไปอีก 70 บาท กลับบ้านเงินหมดตัวเรย
วันจัน ก้อไปซ้อมรับน้องตามปกติ ม่ะได้มีอารับเปงพิเศษอ่า
วันอังคาร วันเน้แหระคับ ฮาอีกแร้ว กุตื่นมาแต่เช้า เพื่อไปทุระกะแม่
ง่วงแสนง่วง ไปซื้อของเสด กลับมากะว่าจาได้นอนต่อ เพราะว่าไปซ้อม
รับน้องม่ะทันแร้ว แม่ก้อบอกให้ทาสีอีก เยี่ยมจิง ๆ ก้อนั่งทาสีไปเรื่อย ๆ
ร้อนแสนร้อน พอประมาณบ่ายสามคับ เกิดเหตุจนได้ รุ่นพี่ได้โทไปตาม
บอกว่าเรื่องเงินกู้มีปัญหา เด่วลงทะเบียนม่ะได้ ชิบหายแร้ว!! เล่นมาบอก
เอาวันลงทะเบียน แร้วกุจาทำงัยละเนี่ย รีบอาบน้ำด่วน ๆ ตัวก้อเลาะสี เสื้อ
ก้อยังม่ะได้รีด (ช่างแม่ง กุไปแบบเน้แหระ ) พอไปถึงก้อเจอเรื่องฮาคับ
หลังจากที่หาเอกสารของตัวเองเสดแร้ว ก้อไปถามเจ้าหน้าที่ว่า
" ตกลงเอกสารผมผิดพลาดตรงไหน " แม่งบอกกุว่า อ.ที่ปรึกษา
ม่ะได้เซ็นให้ พอมันพูดจบ มันเสือกหาเจอพอดี สิ่งที่กุได้คือคำพูดชุ่ย ๆ
ว่า " เอาน่า ๆ " ใช่เรื่องป่าวเนี่ย กุขับรถอย่างไวเพื่อจาไปแก้ แต่กลายเปง
ความผิดของแม่งอีก พอหลังจากนั้นเสด กุก้อกะว่าจาเข้าไปดูเพื่อน ๆ ซ้อม
แต่เพื่อน ๆ ซ้อมเสดพอดี สรุปแร้ววันเน้กุไปม.เพื่อไปรับเพื่อน ๆ
ถามจิงเหอะ ใช่เรื่องป่าวเนี่ย
May 20 เรื่องแปลกตั้งแต่ซ้อมรับน้องมา ก้อมีปัญหาตลอดเรย ปัญหาที่เจอคือ เพื่อนม่ะมาซ้อม ซึ่งแต่ละคนก้อมีวิธีการโกหกแตกต่างกันไป แต่ที่แปลกจัยคือ ทามัยโกหก ให้กุจับได้ซะเรื่อยเรยว๊ะ เอาละ เด่วมาอ่านเรื่องแรกกันเรยดีก่า เรื่องที่ 1 มีอยุ่วันนึง ทุกคนก้อรีบไปซ้อมกันแต่เช้า (จิง ๆ แร้วไปสายแทบทุกคน) วันนั้นเปงวันที่ซ้อมสันทนาการ ซึ่งการซ้อมสันก้ออย่างที่รุ ๆ กันว่า ต้องมี เพลง คนเต้น แร้วก้อมือกลอง เรื่องฮา ๆ ก้อเกิดจากวันนั้นแหระคับ เพราะว่า วันนั้นเราขาดมือกลองไป ซึ่งเพื่อนก้อได้โทไปตามมือกลอง เพราะเข้าจัยว่า เพื่อนอาจจาหลับ เพราะว่าวันนั้นเปงวันที่อากาศดีมาก มีฝนตก แต่มือกลองของเราได้บอกว่า " โทดด้วยนะ ไปธุระกะพ่ออ่า " ทุกคนเรยเริ่มเซง การซ้อมวันนั้นของเราจึงทำม่ะได้มาก พอผมกลับ บ้าน ผมได้โทไปหาเพื่อนคนอื่น ๆ ที่ม่ะเคยมาซ้อมเรย ตอนเน้แหระคับ ที่ฮาสุด ๆ ผมได้ถามเพื่อนคนที่ม่ะมาซ้อมเรยว่า " เห้ย มาซ้อมกันได้แร้วนะ " เค้าบอกผมด้วยเหตุผลง่าย ๆ ว่า เค้าซ้อมม่ะไหว อีกอย่างฝนตกด้วย ผมก้อเรยบอกเค้าไปว่า เพื่อน ๆ ก้อมาซ้อมกัน แร้วทามัย(มึง)ถึงม่ะมาซ้อมกะเพื่อน คำตอบที่ผมได้รับสุดยอดมากเรย เค้าบอกว่า " ก้อฝนตก เนี่ย มือกลองของรุ่น ก้ออยุ่ที่ห้องเค้าด้วย " แต่เอ๊ะ!! ที่จำได้ เหงบอกว่ามือกลองไปธุระกะพ่อแม่นี่ ฮาเรยคับ ถ้าผมถามพวกคุณที่อ่าน ว่าถ้าเจอแบบผมแร้วคุณจารุสึกงัย เรื่องที่ 2 เมื่อวานก้อเหมือนเดิม ซ้อมรับน้องโดยที่ม่ะมีมือกลอง แต่ทุกคนที่มาก้อพยายาม กันเต็มที่ ส่วนเพื่อนคนอื่น ๆ ก้อค่อย ๆ เริ่มกลับมาแร้ว ก่องหน้านั้นสองวัน เพื่อน ในกลุ่มผมเค้าโทมาหาผม ได้บอกกะผมว่า " พี่แมน ...(ที่จุด ๆไว้นั่นคือชื่อเพื่อน) ไปซ้อมม่ะได้นะ เพราะว่าประจำเดือนมา ซึ่งเพื่อนผมคนเน้นะ เวลาประจำเดือนมา ทำท่าแบบจาตายให้ได้อ่า ผมเรยให้เค้าหยุด (ซึ่งจิง ๆ มันม่ะมาซ้อมเรย ทั้ง ๆ ที่รับปาก ) เค้าก้อบอกกับผมว่า อีกสองวันเค้าจามาซ้อม ผมก้อเรยต้องอนุญาติตามนั้น แต่เรื่องมันม่ะได้จบแค่นั้น เพราะว่าหลังจากซ้อมเสดกลับบ้าน ผมนั่งอยู่หน้ารถ ต้องตกจัย เพราะว่าเพื่อนคน ที่มีประจำเดือนอ่า นั่งรถมอไซผ่านไปต่อหน้าต่อตา แต่ว่าเค้าม่ะได้เหงผมหรอกนะ ซึ่งม่ะมีทีท่าว่า จาตายให้เหงเรยพอกลับมาถึงบ้านแร้ว ผมก้อเรยโทหาเค้า ว่าจานัดเค้ามาซ้อมในวันรุ่งขึ้น แต่เผอิญว่าเค้าม่ะได้รับสาย เรยยังม่ะได้คุยกัน พอรุ่งเช้า ผมก้อได้โทไปหาเค้าอีกทีตอนประมาณ10 โมงเช้า เค้ารับสายผม ผมจึงถามเค้าว่า จามาซ้อมได้ยัง เค้าตะกุกตะกักอยุ๋ซักพัก แร้วบอกผมว่า โทดทีนะ ตอนเน้เค้าม่ะได้อยู่บ้าน ผมก้อเรยถามเค้าต่อว่า " อ่าว แร้ว ตอนเน้อยู่ไหนอ่า " เค้าก้อบอกว่า เค้าอยู่ต่างจังหวัด ผมก้อเรยถามเค้าต่อว่า ไปตั้งแต่ เมื่อไหร่ คำตอบที่ได้ ฮาอีกแร้วคับ เค้าตอบผมว่า " ไปตั้งแต่วันที่ประจำเดือนมาอ่า " ซึ่งก้อหมายความว่าเมื่อสองวันก่อง ที่เค้าตอบมาแบบเน้ เพราะว่าเค้าม่ะทันคิดว่าผมจา เจอเค้าอยู่กลางถนน ผมก้อยังม่ะได้ว่ารัย ต้องรีบวางสายก่อง เพราะว่าตื่นสายแร้ว พอ อาบน้ำเสดแร้ว โทกลับไปหาเค้าอีกรอบ ปรากฎว่าเจอเรื่องฮาอีก คราวเน้เค้าม่ะได้รับเอง แต่เปงเสียงผู้หญิงรับ ผู้หญิงคนนั้นบอกกะผมว่า " โทดทีนะค๊ะ เจ้าของโทสับม่ะได้อยู่หรอก " เค้าไปต่างจังหวัดอ่า โทสับเขาเสีย เรยเอามาให้ซ่อม ผมเรยถามเค้าต่อว่า เอามาซ่อมตั้งแต่ เมื่อไหร่ คำตอบที่ได้คือ เอามาซ่อมตั้งแต่เมื่อวาน เอ....เมื่อวาน!? ก้อเมื่อตอน 10 โมง กุยังคุยกะเจ้าของโทสับอยุ่เรย เปงงัยคับ ฮาป่าวคับ สุดยอดเรยจิง ๆ
ผมกล้าพูดได้เรยคับ ว่าสุดยอดจิง ๆ 1.โกหกได้โง่มาก ๆ เรย 2.เค้ากล้าโกหกคนที่อายุมากกว่าเค้าอ่า และที่สำคัญ เค้ากล้า โกหก fakestar ผมเนี่ย ระดับดาวหลอกเรยอ่า แต่ช่างกล้าที่ จาหลอกผม ถ้าเปงคุณ คุณจารุสึกงัย
May 18 ซ้อมรับน้องเช้าอันแสนสบาย อากาศดีจิง ๆ หลับสบายสุด ๆ เรย
รุสึกดีกะวันเน้มาก ๆ เรย นอนเต็มอิ่มมาก ๆ จิง ๆ
แร้วที่พูดมาทั้งหมดโกหกอ่า ^^ อากาศสบายดีจิง แต่ว่า
นอนม่ะเต็มอิ่มอ่า นอนตอนตีหนึ่งกว่า ๆ ตื่นตอนเก้าโมงเช้า
ตื่นขึ้นมาคอแห้งมากเรย คุณแม่ก้อจัยดี
ซื้อข้าวเหนียวไก่ย่างมาให้กินเปงมื้อเช้าอ่า อร่อยสุด ๆ เรย
(อร่อยฝืดมาก) เสดแร้วเหลือบไปดูเวลา ตายห่า !! สายแร้ว
รีบวิ่งผ่านน้ำด่วน ๆ อาบเสดกุวิ่งม่ะคิดชีวิตแร้ว รถตู้สุขาสอง
แม่งก้อวิ่งน้อยชิฟ ก่าจาหาได้แต่ละคัน เล่นเอาเหงื่อตก
วันเน้ก้อเหมือนเดิมแบบทุกวันอ่า มาสายกันตลอดเรย - -"
แต่จิง ๆ แร้ว กุก้อไปสายเหมือนกาน อิอิ (โดนซ่อมเรย )
วันเน้ก้อไปกันม่ะกี่ชีวิตเหมือนเดิม แต่หนุกดีเหมือนกานอ่า
ซ้อมสัน เล่นเกมแบบฮา ๆ รุสึกว่าตอนซ้อมก้อฮาดีอ่า
วันจิงม่ะรุจาฮาแบบเน้ป่าว (คนช่วยน้อยจิง ๆ ) ทุกคนที่
มาซ้อมก้อทำทุกตำแหน่งเรยอ่า ปี 48 เรารักกันดีจิง ๆ เรย
May 16 my Spaceดีค๊าบบบ....
เพิ่งหัดทำอ่า เหงเพื่อน ๆ เค้าทำกัน
แบบว่า อยากมีมั่งอ่า (ทำม่ะเปงเสือกทำ)
เรยต้องเดือนร้อนเพื่อน ๆ ตามระเบียบ ^^
คัยมีอารัยแนะนำก้อบอกผมด้วยนะค๊าบบ... |
|
|
