| chaiwat's profilemAn iSt mUtPhotosBlog |  Tools  Help |
|
April 09 ลดฟามอ้วน(part 2) เริ่มลดฟามอ้วนมาได้อาทิดเนิงแร้ว ตอนเน้ม่ะค่อยปวดเท่าไหร่ คงจา
เริ่มชิน (มีคนเค้าว่ากุเนื้อด้านอ่า ^^) น้ำหนักลดลงไปเกือบ 2 โลแระ เหงแร้วค่อย
มีกาลังจัยทำต่อหน่อย แต่กุเริ่มทนม่ายค่อยได้เนี่ย คือเรื่อง อาหาร ช่วงเน้กินข้าวแค่
เมื้อละถ้วย ส่วนกับข้าวก้อจาเปงสุกี้วิญญาณหมู มีแต่ผักกะวุ้นเส้นแค่นั้น แถมกุต้องกิน
ทุกวันด้วยจิ (อย่างเบื่อเรย แทบอ๊วกแร้วตอนเน้ -*-) แต่ก้อช่วยได้แยะเหมือนกัน
ม่ะว่ากินแยะแค่ไหน น้ำหนักก้อม่ายขึ้นอ่า เฮ้ออ...เมื่อไหร่กุจาเหลือแค่ 75 เหมือน
เมื่อก่องฟ่ะ - -"
มีอยู่เช้าวันนึง กุตื่นไปวิ่งแต่เช้าเรย (โดนแม่ปลุกให้ตื่นอ่า - -") กุเรย
แหกขี้ตาไปวิ่งแต่เช้า วันนั้นในสวนที่กุไปวิ่งอ่า เค้ามีถ่ายละครกัน ถ้ากุจำม่ะผิดน่าจาเปง
เรื่องสองฝั่งโขง รัยทำนองเน้ ที่ว่านางเอกสาวเปงคนลาวอ่า คนมุงดูกันตรึมเรย ตอนแรก
กุก้อม่ะรุหรอกว่าคัยมาถ่ายละคร เพราะว่าพวกผู้ใหญ่(หัวงู) แม่งไปยืนมุงกันเต็มไปหมดเรย
กุเรยม่ะเหงว่าคัยเปงคนแสดง ยืนมุงยังม่ะพอ เสือกมาพูดดีอีกนะ ว่ารอเตรียมเข้าฉาก
เม่งเอ้ย!! ม่ะได้ดูหน้าตาตัวเองเอาเท่าไหร่เร้ยยยย แต่กุก้อยอมรับนะ ว่าพวกแม่งถึงแก่
แต่หุ่นยังล่ำอยู่เรย กุยังหนุ่ม แต่หุ่นสู้พวกแม่งม่ายได้ แต่มันก้อควรส่องกระจกมั่ง เสือก
แหกปากซะดังลั่นเรย ว่าจารอเข้าฉาก แต่ก้อดีเหมียนกาน ในช่วงที่พวกแม่งไปยืนดู กุ
ก้อเรยได้ออกกำลังเต็มที่ เพราะว่าม่ายมีคัยมาแย่งกุใช้เครื่องอ่า ฮี่ ๆ หลังจากกุเล่นได้เกือบ
สองชั่วโมง กุก้อพอแระ เตรียมตัววิ่งกลับบ้าน (จิง ๆ แร้วกุเหนื่อยจาตายห่าอยู๋แร้วตะหาก -*-)
กุก้อได้เดินผ่านไปตรงที่เค้ากาลังแต่งหน้าดารากัน โอ้!! เหลือเชื่อจิง ๆ นางเอกน่ารักมาก ๆ
เรย กุเรยยืนมองอยุ่แป๊บเนิง เหงเค้ามองมาแร้วยิ้มให้ กุก้อเรยเดินกลับ ม่ะกล้ายิ้มให้เค้า
หรอก (กุเปงโรคขี้อายอ่า^^) อีกอย่าง ม่ะอยากยืนตรงนั้นนาน ๆ เด่วหาว่ากุคลั่งไคล้
ดาราเหมือนพวกหัวงู อิอิ
ช่วงเน้กุก้อยังคงตั้งหน้าตั้งตาลดฟามอ้วนต่อไป ม่ะใช่เพราะอยากหล่อหรือเท่
หรอกนะ เพียงแต่ว่า กุขี้เกียจเสียเงินซื้อเสื้อผ้าใหม่อ่า เพราะว่าพ่อกะแม่กุซื้อมาให้หลายชุด
แต่เสือกอ้วนขึ้นอย่างรวดเร็วหลังจากปิดเทอม (ก้อกุม่ายมีรัยทำเท่าไหร่เน่หว่า กินแร้วก้อนอน
ม่ะค่อยได้ใช้พลังงานเท่าไหร่ -*-) แม่กุบอกว่า ถ้าใส่เสื้อผ้าม่ายได้ ก้อจาให้ซื้อใหม่เอง
หมดเรย กุม่ายอยากเสียเงินอ่า T-T เรยจำเปงต้องลดให้ได้ คัยที่เข้ามาอ่านก้อให้กาลังจาย
กุหน่อยละกันน๊า ^^
***อ้อ!! เกือบลืมปาย สงกรานต์ไปไหนกันบอกกุด้วยนะ เผื่อกุไปด้วย ยังม่ายมีที่เที่ยวเรยหวะ*** April 03 ลดฟามอ้วน เน่ก้อเปงวันที่ 2 แร้ว ที่กุเริ่มลดฟามอ้วน จิง ๆ กุก้อม่ะได้อ้วนหรอกนะ
(ต้องเข้าข้างตัวเองไว้ก่อง ^^) เพียงแค่กุใส่กางเกงลำบากขึ้นอ่า เรยต้องลดเสียหน่อย
ตอนแรกก้อตั้งจัยว่าจาไปวิ่งเช้าและเย็น เพราะว่ามีคนเค้าบอกว่า วิ่งตอนเช้าอากาศดีกว่า
ตอนเย็นแยะมาก แถมคนเยอะด้วย น่าลำคาน แต่กุก้อม่ะได้ตื่นไปวิ่งหรอกตอนเช้าอ่า
เพราะกุก้อคิดว่า อากาศตอนเช้าน่านอนมากกว่า ^^
สวนที่กุไปวิ่งนะ อากาศดีจิง ๆ อ่า คนแยะมากเรย วันแรกที่กุไปวิ่งนะ
กุเหงผู้หญิงคนเนิงขยันวิ่งมาก ๆ เรย กุก้อเรยวิ่งตามเค้าไป(ม่ะใช่เพราะเค้าสวยหรอกนะ
อย่าคิดมากเชียว-*-) เม่งเอ้ย วิ่งสู้เค้าม่ะได้ฟ่ะ เหนื่อยแทบขาดจัย แต่เค้าท่าทาง
สบาย ๆ อยู๋เรย เฮ้ออ...กุอายจิง ๆ แต่กุชอบนะ ถึงช่วงเน้อากาศร้อน แต่ในสวนที่ไป
อากาศดีมั๊ก ๆ เรย ลมพัดเย็นสบายจิง ๆ หลังจากวิ่งเสดกุก้อกลับบ้าน ปวดขาไปหมด
เรยหวะ (หรือว่ากุแก่แร้วจิง ๆ - -") พออาบน้ำเสดแร้ว รุสึกหิวสุด ๆ เรย อยากกินไปซะ
ทุกอย่าง แต่กำจิง ๆ แม่จำกัดอาหารตลอดเรยช่วงเน้ ให้กุกินแต่ผัก วุ้นเส้น เฮ้ออ....
แม่กัวกุเปงเบาหวานมั้ง เพราะว่ากุเริ่มอ้วนขึ้นเรื่อย ๆ ซึ่งจิง ๆ แร้ว อย่างที่กุบอก กุม่ะได้
อ้วน กุแค่ลงพุงนิดหน่อย เค้าเรียกว่า "หุ่นมีอันจากินอ่า" แต่เอาเหอะ ไหน ๆ ช่วงเน้
กุก้อม่ายมีรัยทำอยุ่แร้ว ออกไปวิ่งมั่งก้อดีเหมียนกาน หุหุ
เม่งเอ้ยยย....พอกุตื่นมาแร้วรุสึกปวดขามาก ๆ เรยหวะ อาจเปงเพราะว่า
กุม่ะค่อยได้ออกกาลังกายแหง ๆ ปวดไปหมดเรย ช่วงเช้าที่กะว่าจาออกไปวิ่ง กุเรยม่ะ
ได้ออกไป (จิง ๆ กุขี้เกียจตื่นด้วยแหระ -*-) ขาปวดไปหมดเรย ช่วงบ่ายกุนั่งดูละครไป
ก้อคิดไป ว่ากุจาไปวิ่งดีหรือป่าว ไป ๆ มา ๆ กุก้อต้องออกไปวิ่ง ไปซ้ำให้มันหายปวดอ่า
พอกุเริมวิ่งเนี่ย อาการปวดขามันก้อเริ่มปวดเหมียนกาน กุเรยฝืนวิ่ง แต่พอวิ่งไปซักพัก
ก้อค่อยหายปวดหน่อย ตอนวิ่งก้อเหมือนเดิม ม่ายมีอาราย แต่พอกุกลับมาบ้านแร้วเท่านั้น
อาการปวดแม่งเพิ่มขึ้นอีกแย้ววว คราวนี้ปวดไปทั้งตัวเรยหวะ เม่ง!! กุละเซง
วันนี้กุเพ้อเจ้อมามากพอแร้ว เอาไว้คราวหน้ากุจามาบ่นให้ฟังใหม่ก้อแร้ว
กันนะ
*** ช่วงเน้โชคดีจัง มองอารัยก้อสดใส ตั้งแต่ได้รุจักกะสาวคนเนิง เค้าเพิ่งจบป.โทจากม.ขอนแก่นอ่า อิอิ *** March 29 เบื่อชิฟ เซงหวะ แม่งเอ้ย ตอนเรียนกุอยากปิดเทอมจัยจาขาด
แต่พอปิดแร้ว แม่งเสือกม่ายมีรัยทำอีก กิจวัตร(เขียนงี้ป่าวว๊ะ - -")
ประจำวันของกุเรย เช้ามา(กุตื่นเกือบเที่ยงอ่า -*-) ตื่นมาก้อแดก
แดกเสดกุก้อเปิดคอม จิง ๆ ก้อม่ะรุจาเปิดทามัยอ่านะ เพราะว่าม่ะค่อย
ได้มีรัยทำอยุ่แร้วอ่า โชคยังดีนะที่ยังมีคนคุยด้วยหน่อย หลังจากใช้คอม
ฆ่าเวลาได้ซักพัก ก้อไปนั่งดูละคร ตอนเน้กุกลายเปงคนติดละครไปแระ
มีคัยบางคนเค้าว่ากุเหมือนคนแก่อ่า นั่งดูแต่ละคร ก้อกุม่ายรุจาทำรัย
เน่หว่า เล่นเกมส์กุก้อเบื่อ เซงจาตายอยุ่แร้ววววววว...
ช่วงเย็น ม่ายมีรัยทำ นอนอีก ตื่นอีกทีก้อประมาณทุ่มกว่า ๆ
ตื่นมาดูละครอีกแปปเนิง
วันนี้กุเข้ามาเพ้อแค่เน้ก่องละกันนะ ไว้ว่าง ๆ กุจาเข้ามาอีก อิอิ March 25 ........เฮ้ออออ...กุม่ะได้เข้ามาบ่นในนี้นานเท่าไหร่แร้วว๊ะ ถ้ากุจำม่ะผิดครั้งสุดท้าย
น่าจาวันเกิดกุละมั้ง คะแนนสอบออกซะที หลังจากที่กุเกร็งจนเหนียว - -"
แม่งกัวเอฟชิฟ ดีนะที่ยังรอดมาได้ แม่งทำให้กุคิดเรยว่า ตอนอยุ่ปี 4 กุจารอดมั๊ย
ยิ่งคิดยิ่งกลุ้มจิง แต่เอานะ งัยก้อพยายามให้รอด กุม่ะอยากเรียนนานก่านีแร้วอ่า
ช่วงเน้อากาศแม่งร้อนชิฟเรยหวะ อยากไปทะเลแต่เสือกม่ะได้ไปอีก วัน ๆ อยู่กะบ้าน ดีนะช่วงนี้มีหนังกะละครให้ดูแก้เบื่อไปวัน ๆ วันนี้กุมาแค่เน้ก่องละกัน ม่ะรุจาเขียน
รัยแร้วเหมือนกันหวะ ไว้วันหลังจาหารัยมาให้อ่านก้อแร้วกันนะ November 25 my birthdayเฮ้อออ.....ในที่สุดมันก้อวนมาอีกแระ มันเปงสัญญาณ
บอกถึงความแก่ขึ้นอีก 1 ปี ของกู น่าแปลกนะ ตอนเด็ก ๆ
ทามัยกุดีจัยกะวันเกิด ถึงจาม่ะมีคัยให้ของขวัญหรือคำอวยพร
คงเปงเพราะว่ากุอยากโต อยากเปงอิสระมั้ง แต่ตอนเน้เดะ-*-
ม่ะอยากแก่เรย แร้วเน่กะไว้ว่าตื่นเช้ามาจาทำบุญซะหน่อย แม่ง
เสือกตื่นตั้ง 10 โมง พอดีพระเข้าวัดเตรียมฉันมื้อเพลกันหมดแร้ว
ตอนเน้ม่ะมีรัยจาพูด เอาแค่เน้ก่องละกัน (กุจำม่ะได้ว่าม่ะได้เข้า
นานเท่าไหร่แร้ว) เรยพูดม่ะค่อยออก July 09 หมดสนุกแร้วตื่นมาด้วยความสดใส พร้อมกะความตั้งจัยเต็มที่เรย เพราะว่า วันเน้จามีคนมาช่วยติว ทามัยต้องให้คนมาช่วยติวอ่ะหรอ ? แน่นอนว่า กุเรียนม่ะค่อยรุเรื่อง + ต้องทำกิจกรรมอีกด้วยอ่า แต่ ในที่สุดก้อหมดงานรับน้องไปแร้ว แต่มีสิ่งที่น่ากัวกาลังเข้ามา แน่นอนที่สุดเรย การสอบ (กุม่ะอยากได้ยินคำเน้เร้ยยยย...) ตอนรับน้องก้อเหนื่อยมากมาย พอหมดงานแร้วนึกว่าจาสบาย ต้องอ่านหนังสืออีกแยะเรยอ่า -*- วัน ๆ เข้าไปเรียนในห้อง ม่ะ่ค่อยจามีรัยเข้าสมองซักเท่าไหร่เรย โปรเจคก้อทิ่มเข้ามาอีก โชคดีของกุหน่อย ที่มีคนมาติวให้ แต่แม่งเอ้ย ขนาดมีคนเก่ง มาติวให้นะเนี่ย สมองกุเหมือนมันม่ะค่อยยอมทำงานเรยหวะ วันเน้ไปติวกันที่บ้านไออู๋ ไปกันประมาณ 6 ชีวิต มีกุ กรีน มุก ฟารีส พิก (เอ....แร้วไอพิกมันมางัยหว่า) + ไออุ๋เจ้าของบ้านอีก นั่งติวกันในบรรยากาศที่น่านอนมั๊ก ๆ เรย แม่งเปิดแอร์ซะเย็นเจี๊ยบ แร้วอย่างที่รุ ๆ กันว่า บ้านอู๋ของกินเพียบ อยากนอนสุด ๆ ยิ่งพอ ติวไปได้ซักพักนะ ยิ่งอยากนอนเรย (ก้อมันม่ะค่อยจารุเรื่องเน่หว่า ) ติวตั้งแต่ 11.30 - 13.30 เชี้ยเอ้ย ชีสแรกยังม่ะจบเรยอ่า พอติวไป ได้อีกซักพักเนิง ก้อเรยไปพักกินข้าวกัน คุยไปคุยมาตกลงว่าจาไปกินข้าวที่ตลาดมีน ก้อเรยเอารถกุไป พอยูเทินใต้สะพานแร้ว กุม่ะรุจาไปทางไหนเรยให้อู๋เปงคนบอกทาง มันบอกให้เลี้ยวซ้าย ตรงที่รถเลี้ยวเข้าซอยพอดี กุก้อตามนั้นเรย ยิ่งปวด ๆ หัวอยุ่ เรยเลี้ยวแบบม่ะคิดมาก เชี้ยเอ้ย แม่งเลี้ยงเข้าผิด อีก กลายเปงว่า ต้องวนเข้าไปข้างในตลาดจัตจักร (ใช่ป่าวว๊ะ ) แต่เผอิญว่า มันทะลุไปได้ เรยขับเข้าไปเรื่อย ๆ จังหวะเน้แหระ ไอมุกพูดเรื่องคอมมันขึ้นมาเกี่ยวกับการ format แน่นอนมาก กุ ก้อเรยผสมโรงคุยด้วยเรย คุยโดยม่ะสนจัยเส้นทาง เยีี่ยมมาก กุเลี้ยวผิดทางอีกแร้ว กลายเปงว่า เส้นทางกุเหมือนเลข 0 อ่า -*- วนกลับออกมาทางเดิม ( แร้วกุเข้าไปทำเชี้ยรัยเนี่ย ) กว่าจาถึง ที่กินข้าวได้ ร่วมครึ่งชั่วโมง เสียเวลาติวจิง ๆ พอถึงแร้ว ก้อหาร้าน กินข้าว ตัวกุอยากแดกก๋วยเตี๋ยว เรยชวนอู๋แดกร้านเย็นตาโฟ โอ้โห!! แม่งอร่อยเหลือแดกเรย น้ำซุปแม่ง อย่างกะน้ำล้างตีน เข็ดเรยกุ แดกไปชามเดียวเลิก (รุงี้แดกข้าวบ้านไออู๋ก้อดี ม่ะต้องเปลืองเงิน) เสดแร้วก้อกลับไปติวต่อ ยันทุ่มเนิง ปวดหัวสุด ๆ เรยหวะ กุเรยคิด ในจัย (แบบเข้าข้างตัวเอง ) ว่าเปงเพราะผมกุยาวไปแน่เรย เลือดไป เลี้ยงสมองม่ะพอ พอเลิกติว กุเรยไปส่งกรีน พร้อมกะตัดผมให้สั้น ๆ ไปเรย พอไปถึงร้านตัดผม ประมาณ 2 ทุ่มกว่า ๆ เหลือช่างแค่ตาแก่ ดูท่าทางขี้เมาหวะ (กุม่ะอยากตัดกะแม่งเร้ย) แม่งเรียกกุไป กุม่ะอยาก เสียเวลา เรยไปตัด แม่งถามกุว่า เอาแบบไหน กุก้อบอกแค่ว่า เอาสั้น ๆ หน่อย แม่งให้กุสั้นดีจิง ๆ แม่งเอาน้ำฉีดหัวกุเปียกเสดแร้ว มันหวีผมหน้า กุลงมาหมดเรย ทันใดนั้น แม่งตัดผมหน้ากุหมดเรย สาด โคตรสั้นเรยอ่า พูดม่ะออกเรย เรยปล่อยแม่งตัดเรย กุม่ะมองกระจกเรย จนกระทั่งแม่งตัด เสด เฮ้อออ..........กุอยากร้องไห้อ่าแม่งสั้นเชี้ย ๆ เรย กลับมาถึงบ้านแม่ ชมว่าอุบาทอีก -"- กุละเซงเรย ((อ้อ จิง ๆ แร้ววันเน้ไอสองมันบอกว่าจามาติวด้วยอ่า แต่มันม่ะยอมมา สงสัยว่า งานเน้มีตั้งกระบังแน่ ๆ เรยหวะ อิอิ))
June 18 Freshy timesตั้งแต่รับน้องวันแรก มันเปงวันที่รุ่นพี่ต้องกระตือรือร้นสุด ๆ เหมือนว่าชีวิตเน้กุต้องทำงานตลอดม่ะมีหยุดเรยหวะ - -" ตั้งแต่วันที่14 มา ก้อต้องเหนื่อยกันแต่เช้า พาน้องไปซื้อ หนังสือ พาน้องไปห้องเรียน (ได้ข่าวว่าเสือกพาน้องไปผิด ที่อีก - -" ) ดีจิง ๆ เรย กว่าจาได้ขึ้นห้องเรียนเรยยาวเรย โดนอ.บ่นอีกตะหาก แต่พอตอนเย็นก้อมีการรับน้อง ตอน ทำรุสึกตื่นเต้นเปงบ้าเรยหวะ (ได้ข่าวว่ากุยืนอยุ่หลังต้นไม้นี่หว่า) ได้ดูเพื่อน ๆ สันทนาการทำงานกันอย่างเต็มที่ ทำให้รุสึกได้เรย ว่าพวกเราแม่งแน่นอนมาก จัยเต็มร้อยกันดีจิง ๆ ม่ะว่าจาเปง ตำแหน่งไหน ก้อเข้ามาช่วยกันหมด ( หรือว่าจิง ๆ มันอยาก อยุ่ใกล้น้องสาว ๆ ว๊ะ -*- ถ้าใช่จาได้ซ่อมถนัด ๆ หน่อย ^^)
ตอนรับน้องของเราก้อดีอยู่หร๊อก แต่พอรับน้องสโมเนี่ย มีแต่ น้อง ๆ มาบ่น ว่าม่ะหนุกเรย สู้ของเราม่ะได้ กุก้อว่าแร้ว ม่ะน่า ให้สต๊าฟของเราแยกเรย ม่ะเปง IST ก้อม่ะค่อยมันส์หร๊อก หลังจากวันนั้นก้อมีการรับร่วมของทุกชั้นปี นำโดยปี 3 (ปี 3แม่ง เก่งดีหวะ วิ่งแม่งรอบหนามบอลเรย ) สนุกได้ม่ะเท่าไหร่ แม่งเอ้ย ต้องไปส่งน้อง ๆ กลับกันและ แม่งม่ะน่าเปลี่ยนคาบเรียนอิ้งเรย ม่ะงั้นนะ คงสอนอารัยน้องได้อีกแยะ ยิ่งตอนเน้คณะอื่น เค้าแข่งขันกะเราเต็มที่ด้วยดิ (อยากได้ถ้วยเชียร์ + ถ้วยกีฬาหวะ) พอส่งน้องเสดก้อมาประชุมต่ออีกหน่อย ก่าจาได้กลับบ้าน เหนื่อย ชิฟ หิวข้าวจนตาลายเรยกุ กลับมาต้องมานั่งคิดอีกว่าจาทำงัยต่อ (ตกลงกุคิดมากไปเองป่าวว๊า) wonder หมดเกือบ 2 สองต่อวัน ดีนะปอดกุแข็งแรง ^^
เฮ้ออ....เกือบจาหมดช่วงเวลารับน้องแร้ว ยังสอนรัยน้องม่ะได้มากเรย คณะอื่นเค้าสอนน้องไปหลายอย่างแร้ว กุม่ะอยากให้น้องเราแพ้เค้าหวะ มันเหมือนตัวกุเองแพ้ด้วยเรย (เลือด IST ว้อย) แต่กุก้อไปทำหน้าเข้ม มากม่ะได้อีก เด่วน้องจายิ่งเกลียดกุหนักเรย เซงจิง ๆ รับน้องในวันต่อ ๆ ไปม่ะรุจาเปงงัยมั่ง งัยก้อขอกาลังจัยจากทุก ๆ คนด้วยน๊า....ขอให้ทำ ให้ออกมาสามเหรดด้วยเต๊อะ
(จนป่าเน้แร้ว กุยังม่ะเหงหน้าน้องรหัสกุเรยหวะ หรือว่าม่ะอยากให้กุ เปงพี่รหัสว๊ะ )
June 08 เหนื่อยสุด ๆเปิดเทอมมาได้ซักพักแร้วอ่า แต่รุสึกเหมือนว่ายังม่ะได้เรียนเรย
แม่งม่ะมีรัยเข้าหัวเรยหวะ -*- รุสึกว่างานมันรัดตัวดีจิง ๆ ทั้งเรียน
ทั้งซ้อมรับน้อง ตอนกุบวชนะ สบายสุด ๆ แต่ตอนเน้แม่งเหนื่อย
มากมายเรย (กุม่ะน่าเอาไอแบงก์ออกเรยหวะ ) เรยต้องรับกรรม
ต่อไป T-T
เรียนอิ้งก้อโอดีนะ แต่แม่งให้ลุกขึ้นตลอดเรย เท่าที่จำได้ กุไป
เขาวงพระจันมาอ่า อยุ่จังหวัดลพบุรี แม่งปวดขาชิฟ กุว่าแร้ว
ยังแปลก ๆ จัยอยู่ว่าชวนเพื่อนที่บ้านมันอยุ่ที่นั่นไป แร้วมันม่ะยอม
ไป กุได้รุคำตอบเมื่อตอนกุอยู่บันไดขั้นที่พันกว่า ๆ (แม่งเลว -*-)
วันนั้นออกเดินทางกัน 8 ชีวิต ก่องเดินทางก้อเหมือนเดิม คือกุตื่น
สาย เฮ้ออ...เสือกบ้านไกลด้วยนะ รีบอาบน้ำแบบม่ะคิดชีวิตเรย
พอออกมารอรถ ก้อได้ดั่งจัยดีจิง ๆ รถตู้สุขา 2 ทุกคนแม่งวิ่งเลน
ขวาเรย (เชี้ยเอ้ย...แน่จิงมึงขับแบบเน้ตลอดเรยนะ -*-) ในที่สุด
กุต้องเรียก taxi ไปจนได้ เงินก้อเหลือน้อย ๆ อยุ่ แต่ในที่สุดกุก้อ
มาทันตามเวลาจนได้ เค้านัดกัน 8 โมงเช้า ก้อนั่งรอจนมาครบแร้ว
ก้อออกเดินทาง ตอนเดินทางได้แวะไปกินกันที่ seven แน่นอนว่า
กินกันจุมาก เพราะว่าข้าวเช้าม่ะได้กินกันมาเรย กินเสดแร้วก้อเดิน
ทางต่อ จนใกล้ถึงที่หมาย ตอนเน้แหระ แทบช็อคเรย เหงวิวสวย
งามมาก เขาสูงจนม่ะอยากจาคิดเรยว่ามันจาใช่ (แต่ในที่สุดก้อใช่)
ช็อคเรยเดะ แม่งสูงชิฟ !! แต่พอมาถึงที่แร้วก้อเลี่ยงม่ะได้ จำจัย
ต้องเดินขึ้นไป ก่อนขึ้นมีลุงเค้าเตือนมาแร้วนะว่า " ไอหนู ซื้อน้ำป่าว
ข้างบนม่ะมีขายนะ " ม่ะมีคัยฟังซักคน 8 ชีวิตเรยเดินขึ้นไปพร้อมกับ
น้ำอีกประมาณครึ่งขวด
ตอนขึ้นไปแรก ๆ ม่ะมีรัยหรอก สบาย ๆ กันทุกคน ยิ้มแบบสดใส
แต่หลังจากเดินขึ้นไปได้ประมาณ 20 นาที ทุกคนเริ่มยิ้มแห้ง ๆ แร้ว
จากบันได้ประมาณ 3,790 ขั้น (กุม่ะได้นับหรอก ม่ะไหวจานับอ่า )
สุด ๆ เรย มันได้ความรุสึกมากเรยอ่า แบบว่า โดนบังคับให้พยายาม
อ่า น้ำเริ่มม่ะเพียงพอต่อความต้องการของสมาชิกซะแร้ว จามีแค่ 3
คนเท่านั้นอ่าที่ฟิตสุด ๆ เปงกองหน้าขึ้นไป ( แตง ก๊อล์ฟ ต้อ ) เหลือ
กุ จิ๊บ ต้น ปาล์ม บูม เดินรั้งท้าย แน่นอนว่า การเดินทางครั้งเน้เรามี
บุคคลทุกประเภทมาทดสอบ ตั้งแต่ ตัวเล็ก ตัวใหญ่ อ้วน ผอม ผู้หญิง
แร้วก้อกุ (ซึ่งจัดอยู่ในประเภทคนแก่ แข้งขาม่ะดีอ่า) หลังจากกองหน้า
สามคนขึ้นไปแร้ว ก้อเหลืออยู่ 5 ชีวิต และแร้ว น้ำก้อหมด เดินไปจน
ถึงจุดพัก ก้อนั่งพักกัน ถึงตรงนี้แร้ว บูมขอบายไปก่อง ทำให้เหลืออีก
4 ชีวิตที่ต้องดิ้นรนขึ้นไป (หิวน้ำสุด ๆ กุนึกถึงคำพูดของลุงหน้าเขาเรย )
พวกเราสี่คนก้อเดิน ๆ หยุด ๆ ไปเรื่อย ๆจนในที่สุด กุก้อถึง หลังจากที่
ถึงข้างบนแร้ว สิ่งแรกที่ทุกคนต้องการเรยคือ น้ำ นั่งกินน้ำกันบ้าคลั่งเรย
หลังจากกินน้ำเสดก้อไปนั่งพักตากอากาศกันอยู่สักครู่หนึ่ง (ในใจกุคิดเรย
อ่า ว่าตอนลงจาเปงงัยมั่ง) อากาศข้างบนดีมาก ลมพัดตลอดเวลาเรย
พอไหว้พระเรียบร้อย ก้อถึงเวลาอันโหดร้าย ตอนลงแม่งลำบากสุด ๆ เรย
เพราะว่าขาแต่ละคนมันสั่น ซึ่งมันสั่นเหมือนโทสับมือถือสั่นอ่า แบบนั้น
เสียวเดินม้วนเดียวถึงข้างล่างจิง ๆ พอลงมาถึงข้างล่างก้อไปบ้านแตงต่อ
นั่นแหระสวรรค์จิง ๆ เพราะว่าทุกคนหิวกันสุด ๆ (ได้ข่าวว่ากินกันม่ะยั้งเรย)
โดยเฉพาะจิ๊บ ได้ยินมาว่าจาลดความอ้วน กินเยอะกว่ากุอีก 555+
หลังจากนั้นก้อกลับบ้าน ถึงบ้านอยู่ประมาณ เกือบสี่ทุ่ม พอกุถึงบ้าน
ก้ออาบน้ำนอนด่วนเรย (เสือกลืมกินยาอีก)
รุ่งขึ้นเปงไปอย่างที่คิดคับขาเปงก้อนเรย เดินแทบม่ะได้อ่า
เดินทรมานอยู่ประมาณ 3 - 4 วัน เหนื่อยสุด ๆ เรย เข็ดคับ
ต่อไปมีรัยให้ช่วยม่ะต้องบอกเรยนะ อิอิ
May 23 ม่ะใช่เรื่องเรยเฮ้ออ....หลังเจอเรื่องฮา ๆ มาเยอะ ในวันถัดมาก้อเปงวันดีอีกแร้ว
วันอาทิด กุก้อต้องไปซิ้อของมาเตรียมสำหรับรับน้อง ทามัยต้องเปง
กุด้วยว๊ะ - -" ( อ่าว ก้อมึงเปงประธานเน่หว่า -*- ) แต่ถึงงัยกุก้อไป
ว่าแร้วกุก้อตื่นสายตามเดิม อาบน้ำเสดก้อรีบไปตลาดมีน เพื่อไปขึ้น
รถ ได้ข่าวมาว่า พวกเพื่อนมากันครบแร้ว (ซวยเรยกุ ) พอไปถึงก้อรีบ
ขึ้นรถไปจัตุจักร แม่งเอ้ย!! พอไปถึงฝนก้อตกอีก กุละเบื่อเรย ก้อเดิน
แบบม่ะค่อยมีจุดหมายเท่าไหร่ จนมาถึงตอนที่หม่องบอกว่าอยากได้
รองเท้า ตอนเน้แหระคับ ม่ะใช่เรื่องเรย เดิน ๆ ตามกันไป ดูไปดูมา
ทามัยไปอยุ่ในร้านขายแว่นได้ว๊ะเนี่ย (จำได้ว่าหม่องมันจาซื้อรองเท้าเน่หว่า )
ยืนอยู๋ซักพัก กลายเปงกุต้องซื้อแว่นไปเรย เริ่มต้นเสียเงินไปแร้ว 200
หลังจากนั้นก้อตัดสินจัยกันว่า จาใช้ริบบิ้นแทน เรยกลับมาที่ the mall
ด้วยความหิวโหย รีบไปจองตั๋วหนังสุดชีวิต คนแยะมากเรย ก้อเรยมีคน
หัวหมอออกไอเดียเจ๋ง ๆ มาว่า " โทจองตั๋วเรย จาได้ม่ะเสียเวลา " เนี่ยแหระคับ
เด็กไอที เรื่องแบบเน้ขอให้บอก ก้อจัดเรยคับ ตั๋ว 5 ใบ เสดแร้วด้วยความหิว
ก้อเรยไปหาของอร่อย ๆ กินกัน แน่นอนคับ อร่อยมาก กิน mk กัน 5 คน
หมดไปประมาณ 1000 บาท เฉลี่ยแร้วก้อคนละ 200 บาท (แต่กุเนี่ยหมด
ไปแร้ว 400 ก่า ๆ ) เมื่อกินเสดก้อขึ้นไปรับตั๋วตามเวลา พอรู้ราคาแร้วสะดุ้งคับ
บัตรใบละ 140 เอาแร้วงัยกุ เปง 500 ก่าแร้ว - -" เฮ้ออ...ตั้งแต่ซ้อมรับน้อง
กุหมดไปหลายพันแระ วันหยุดกุก้อต้องมาเสียเงินอีก -*- ปรากฎว่าหนังยังม่ะฉาย
เรยไปเดินตะวันนาอีกรอบก่อง เพราะว่าหม่องต้องไปซื้อรองเท้าให้ได้ ม่ะงั้น
จากลายเปงเดะแนว (แนวที่ตูดอ่า ) พอไปตะวันนา กุเรยไปซื้อน้ำหอมมาอีก
หมดไปอีก 100 นึง กระเป๋าแบนเรยอ่า ส่วนหม่องก้อไปเดินตามหารองเท้า
จิง ๆ แร้ว มีอยู่คู่นึง เหมาะกะหม่องมากเรย ใส่แร้วเกิดแน่ ๆ แต่เจ้าตัวดัน
ม่ะชอบอีก (มันก้อตัดสินจัยอารัยม่ะได้ซักที ) เรยกลับไปดูหนังก่อง
พอดูหนังจบกุก้อต้องเสียเงินอีกรอบ แม่บอกให้ซื้อของกลับไปฝาก
ถ้าม่ะซื้อเด่วม่ะได้เงินเพื่ม หมดไปอีก 70 บาท กลับบ้านเงินหมดตัวเรย
วันจัน ก้อไปซ้อมรับน้องตามปกติ ม่ะได้มีอารับเปงพิเศษอ่า
วันอังคาร วันเน้แหระคับ ฮาอีกแร้ว กุตื่นมาแต่เช้า เพื่อไปทุระกะแม่
ง่วงแสนง่วง ไปซื้อของเสด กลับมากะว่าจาได้นอนต่อ เพราะว่าไปซ้อม
รับน้องม่ะทันแร้ว แม่ก้อบอกให้ทาสีอีก เยี่ยมจิง ๆ ก้อนั่งทาสีไปเรื่อย ๆ
ร้อนแสนร้อน พอประมาณบ่ายสามคับ เกิดเหตุจนได้ รุ่นพี่ได้โทไปตาม
บอกว่าเรื่องเงินกู้มีปัญหา เด่วลงทะเบียนม่ะได้ ชิบหายแร้ว!! เล่นมาบอก
เอาวันลงทะเบียน แร้วกุจาทำงัยละเนี่ย รีบอาบน้ำด่วน ๆ ตัวก้อเลาะสี เสื้อ
ก้อยังม่ะได้รีด (ช่างแม่ง กุไปแบบเน้แหระ ) พอไปถึงก้อเจอเรื่องฮาคับ
หลังจากที่หาเอกสารของตัวเองเสดแร้ว ก้อไปถามเจ้าหน้าที่ว่า
" ตกลงเอกสารผมผิดพลาดตรงไหน " แม่งบอกกุว่า อ.ที่ปรึกษา
ม่ะได้เซ็นให้ พอมันพูดจบ มันเสือกหาเจอพอดี สิ่งที่กุได้คือคำพูดชุ่ย ๆ
ว่า " เอาน่า ๆ " ใช่เรื่องป่าวเนี่ย กุขับรถอย่างไวเพื่อจาไปแก้ แต่กลายเปง
ความผิดของแม่งอีก พอหลังจากนั้นเสด กุก้อกะว่าจาเข้าไปดูเพื่อน ๆ ซ้อม
แต่เพื่อน ๆ ซ้อมเสดพอดี สรุปแร้ววันเน้กุไปม.เพื่อไปรับเพื่อน ๆ
ถามจิงเหอะ ใช่เรื่องป่าวเนี่ย
May 20 เรื่องแปลกตั้งแต่ซ้อมรับน้องมา ก้อมีปัญหาตลอดเรย ปัญหาที่เจอคือ เพื่อนม่ะมาซ้อม ซึ่งแต่ละคนก้อมีวิธีการโกหกแตกต่างกันไป แต่ที่แปลกจัยคือ ทามัยโกหก ให้กุจับได้ซะเรื่อยเรยว๊ะ เอาละ เด่วมาอ่านเรื่องแรกกันเรยดีก่า เรื่องที่ 1 มีอยุ่วันนึง ทุกคนก้อรีบไปซ้อมกันแต่เช้า (จิง ๆ แร้วไปสายแทบทุกคน) วันนั้นเปงวันที่ซ้อมสันทนาการ ซึ่งการซ้อมสันก้ออย่างที่รุ ๆ กันว่า ต้องมี เพลง คนเต้น แร้วก้อมือกลอง เรื่องฮา ๆ ก้อเกิดจากวันนั้นแหระคับ เพราะว่า วันนั้นเราขาดมือกลองไป ซึ่งเพื่อนก้อได้โทไปตามมือกลอง เพราะเข้าจัยว่า เพื่อนอาจจาหลับ เพราะว่าวันนั้นเปงวันที่อากาศดีมาก มีฝนตก แต่มือกลองของเราได้บอกว่า " โทดด้วยนะ ไปธุระกะพ่ออ่า " ทุกคนเรยเริ่มเซง การซ้อมวันนั้นของเราจึงทำม่ะได้มาก พอผมกลับ บ้าน ผมได้โทไปหาเพื่อนคนอื่น ๆ ที่ม่ะเคยมาซ้อมเรย ตอนเน้แหระคับ ที่ฮาสุด ๆ ผมได้ถามเพื่อนคนที่ม่ะมาซ้อมเรยว่า " เห้ย มาซ้อมกันได้แร้วนะ " เค้าบอกผมด้วยเหตุผลง่าย ๆ ว่า เค้าซ้อมม่ะไหว อีกอย่างฝนตกด้วย ผมก้อเรยบอกเค้าไปว่า เพื่อน ๆ ก้อมาซ้อมกัน แร้วทามัย(มึง)ถึงม่ะมาซ้อมกะเพื่อน คำตอบที่ผมได้รับสุดยอดมากเรย เค้าบอกว่า " ก้อฝนตก เนี่ย มือกลองของรุ่น ก้ออยุ่ที่ห้องเค้าด้วย " แต่เอ๊ะ!! ที่จำได้ เหงบอกว่ามือกลองไปธุระกะพ่อแม่นี่ ฮาเรยคับ ถ้าผมถามพวกคุณที่อ่าน ว่าถ้าเจอแบบผมแร้วคุณจารุสึกงัย เรื่องที่ 2 เมื่อวานก้อเหมือนเดิม ซ้อมรับน้องโดยที่ม่ะมีมือกลอง แต่ทุกคนที่มาก้อพยายาม กันเต็มที่ ส่วนเพื่อนคนอื่น ๆ ก้อค่อย ๆ เริ่มกลับมาแร้ว ก่องหน้านั้นสองวัน เพื่อน ในกลุ่มผมเค้าโทมาหาผม ได้บอกกะผมว่า " พี่แมน ...(ที่จุด ๆไว้นั่นคือชื่อเพื่อน) ไปซ้อมม่ะได้นะ เพราะว่าประจำเดือนมา ซึ่งเพื่อนผมคนเน้นะ เวลาประจำเดือนมา ทำท่าแบบจาตายให้ได้อ่า ผมเรยให้เค้าหยุด (ซึ่งจิง ๆ มันม่ะมาซ้อมเรย ทั้ง ๆ ที่รับปาก ) เค้าก้อบอกกับผมว่า อีกสองวันเค้าจามาซ้อม ผมก้อเรยต้องอนุญาติตามนั้น แต่เรื่องมันม่ะได้จบแค่นั้น เพราะว่าหลังจากซ้อมเสดกลับบ้าน ผมนั่งอยู่หน้ารถ ต้องตกจัย เพราะว่าเพื่อนคน ที่มีประจำเดือนอ่า นั่งรถมอไซผ่านไปต่อหน้าต่อตา แต่ว่าเค้าม่ะได้เหงผมหรอกนะ ซึ่งม่ะมีทีท่าว่า จาตายให้เหงเรยพอกลับมาถึงบ้านแร้ว ผมก้อเรยโทหาเค้า ว่าจานัดเค้ามาซ้อมในวันรุ่งขึ้น แต่เผอิญว่าเค้าม่ะได้รับสาย เรยยังม่ะได้คุยกัน พอรุ่งเช้า ผมก้อได้โทไปหาเค้าอีกทีตอนประมาณ10 โมงเช้า เค้ารับสายผม ผมจึงถามเค้าว่า จามาซ้อมได้ยัง เค้าตะกุกตะกักอยุ๋ซักพัก แร้วบอกผมว่า โทดทีนะ ตอนเน้เค้าม่ะได้อยู่บ้าน ผมก้อเรยถามเค้าต่อว่า " อ่าว แร้ว ตอนเน้อยู่ไหนอ่า " เค้าก้อบอกว่า เค้าอยู่ต่างจังหวัด ผมก้อเรยถามเค้าต่อว่า ไปตั้งแต่ เมื่อไหร่ คำตอบที่ได้ ฮาอีกแร้วคับ เค้าตอบผมว่า " ไปตั้งแต่วันที่ประจำเดือนมาอ่า " ซึ่งก้อหมายความว่าเมื่อสองวันก่อง ที่เค้าตอบมาแบบเน้ เพราะว่าเค้าม่ะทันคิดว่าผมจา เจอเค้าอยู่กลางถนน ผมก้อยังม่ะได้ว่ารัย ต้องรีบวางสายก่อง เพราะว่าตื่นสายแร้ว พอ อาบน้ำเสดแร้ว โทกลับไปหาเค้าอีกรอบ ปรากฎว่าเจอเรื่องฮาอีก คราวเน้เค้าม่ะได้รับเอง แต่เปงเสียงผู้หญิงรับ ผู้หญิงคนนั้นบอกกะผมว่า " โทดทีนะค๊ะ เจ้าของโทสับม่ะได้อยู่หรอก " เค้าไปต่างจังหวัดอ่า โทสับเขาเสีย เรยเอามาให้ซ่อม ผมเรยถามเค้าต่อว่า เอามาซ่อมตั้งแต่ เมื่อไหร่ คำตอบที่ได้คือ เอามาซ่อมตั้งแต่เมื่อวาน เอ....เมื่อวาน!? ก้อเมื่อตอน 10 โมง กุยังคุยกะเจ้าของโทสับอยุ่เรย เปงงัยคับ ฮาป่าวคับ สุดยอดเรยจิง ๆ
ผมกล้าพูดได้เรยคับ ว่าสุดยอดจิง ๆ 1.โกหกได้โง่มาก ๆ เรย 2.เค้ากล้าโกหกคนที่อายุมากกว่าเค้าอ่า และที่สำคัญ เค้ากล้า โกหก fakestar ผมเนี่ย ระดับดาวหลอกเรยอ่า แต่ช่างกล้าที่ จาหลอกผม ถ้าเปงคุณ คุณจารุสึกงัย
May 18 ซ้อมรับน้องเช้าอันแสนสบาย อากาศดีจิง ๆ หลับสบายสุด ๆ เรย
รุสึกดีกะวันเน้มาก ๆ เรย นอนเต็มอิ่มมาก ๆ จิง ๆ
แร้วที่พูดมาทั้งหมดโกหกอ่า ^^ อากาศสบายดีจิง แต่ว่า
นอนม่ะเต็มอิ่มอ่า นอนตอนตีหนึ่งกว่า ๆ ตื่นตอนเก้าโมงเช้า
ตื่นขึ้นมาคอแห้งมากเรย คุณแม่ก้อจัยดี
ซื้อข้าวเหนียวไก่ย่างมาให้กินเปงมื้อเช้าอ่า อร่อยสุด ๆ เรย
(อร่อยฝืดมาก) เสดแร้วเหลือบไปดูเวลา ตายห่า !! สายแร้ว
รีบวิ่งผ่านน้ำด่วน ๆ อาบเสดกุวิ่งม่ะคิดชีวิตแร้ว รถตู้สุขาสอง
แม่งก้อวิ่งน้อยชิฟ ก่าจาหาได้แต่ละคัน เล่นเอาเหงื่อตก
วันเน้ก้อเหมือนเดิมแบบทุกวันอ่า มาสายกันตลอดเรย - -"
แต่จิง ๆ แร้ว กุก้อไปสายเหมือนกาน อิอิ (โดนซ่อมเรย )
วันเน้ก้อไปกันม่ะกี่ชีวิตเหมือนเดิม แต่หนุกดีเหมือนกานอ่า
ซ้อมสัน เล่นเกมแบบฮา ๆ รุสึกว่าตอนซ้อมก้อฮาดีอ่า
วันจิงม่ะรุจาฮาแบบเน้ป่าว (คนช่วยน้อยจิง ๆ ) ทุกคนที่
มาซ้อมก้อทำทุกตำแหน่งเรยอ่า ปี 48 เรารักกันดีจิง ๆ เรย
May 16 my Spaceดีค๊าบบบ....
เพิ่งหัดทำอ่า เหงเพื่อน ๆ เค้าทำกัน
แบบว่า อยากมีมั่งอ่า (ทำม่ะเปงเสือกทำ)
เรยต้องเดือนร้อนเพื่อน ๆ ตามระเบียบ ^^
คัยมีอารัยแนะนำก้อบอกผมด้วยนะค๊าบบ... |
|
|
